Van asiel naar thuis: het verhaal van Ollie 🐾

13 mei 2025

🌈 Dag lieve Ollie…


Sommige dieren blijven je voor altijd bij. Ollie was zo’n dier.


We herinneren ons nog goed de dag dat hij bij ons in het asiel kwam. Afgestaan met pijn in het hart, omdat zijn baasje van 84 jaar niet langer voor hem kon zorgen. Ollie had last van onzindelijkheid, maar al snel bleek dat hij leed aan beginnend nierfalen. Gelukkig konden we dat stabiliseren. Wat volgde, waren maanden van geduld, liefde en eindeloze pogingen om zijn probleemgedrag te begrijpen en op te lossen.

We probeerden álles. Verschillende kattenbakken, allerlei soorten grit, meerdere bakken, een vloer vol zand, aarde, noem maar op. Maar Ollie was Ollie, lief, zachtaardig, maar ook eigenzinnig. Hij vond altijd wel een manier om zijn eigen plan te trekken.


En toen, na maanden zonder enige serieuze interesse, kwam daar dat ene bijzondere gezin. Ze woonden op een klein boerderijtje in het zuiden van het land, omringd door andere dieren die net als Ollie een tweede kans kregen. Ze namen uitgebreid de tijd om kennis te maken, bespraken alles open en eerlijk… en besloten hem die kans te geven.


Het was niet altijd makkelijk. De nieuwe omgeving, de andere dieren, het vroeg wat aanpassing. Maar met ruimte, liefde en geduld vond Ollie zijn plek. Een eigen stal, een erf om over te waken, rust om zichzelf te zijn. En hij bloeide op. Vijf prachtige jaren heeft hij daar mogen genieten van zijn nieuwe leven.


Onlangs kregen we het verdrietige nieuws dat Ollie is ingeslapen. Zijn gezondheid liet het niet meer toe, en zijn gezin nam met evenveel liefde als waarmee ze hem ooit verwelkomden afscheid.


Lieve Ollie, je had en hebt nog steeds een plekje in mijn hart. Je was zó bijzonder. En jouw baasjes… sjapo! Wat hebben jullie hem alles gegeven wat hij nodig had. Dit doet niet iedereen jullie na. Jullie hebben een waar paradijs gecreëerd, een veilige haven voor dieren zoals hij.


Het gaat je goed, lieve Ollie. 🌟


Je blijft voor altijd een van de onvergetelijke.

9 juli 2026
Nesthulp voor Frummel
1 februari 2026
Spelen is voor een kat geen bijzaak, maar een essentieel onderdeel van haar welzijn. Het helpt bij het afvoeren van spanning, ondersteunt natuurlijk gedrag en draagt bij aan mentale rust. Toch zie ik in de praktijk dat spel vaak onbedoeld stress of frustratie veroorzaakt, simpelweg omdat het niet aansluit bij hoe een kat van nature jaagt, leert en ontlaadt. Een veelvoorkomende situatie is het spelen met een hengel die recht op de kat af wordt bewogen of zelfs naar haar toe wordt gegooid. Hoewel dit voor ons logisch kan lijken, voelt dit voor een kat onnatuurlijk. Prooidieren komen immers niet actief op haar af. Voor een kat is het veel prettiger als een speeltje van haar af beweegt, even verdwijnt achter een meubel of langzaam ontsnapt. Op die manier wordt het jachtinstinct aangesproken en blijft het spel veilig en plezierig. Ook de laserpen wordt regelmatig ingezet tijdens het spelen, maar vaak zonder goed einde. De kat jaagt fanatiek op het lichtpuntje, maar kan het nooit vangen. Dit kan leiden tot frustratie en onrust, die soms zelfs na het spel blijft hangen. Wanneer je een laser gebruikt, is het daarom belangrijk om de jacht altijd af te ronden. Door het licht te laten eindigen op een speeltje met geur of een klein hapje eten, krijgt de kat toch het gevoel dat de jacht iets heeft opgeleverd. Daarnaast zie ik veel speeltjes met belletjes voorbij komen. Hoewel ze voor mensen vrolijk klinken, zijn deze geluiden voor katten vaak juist hard en onvoorspelbaar. Zeker gevoelige katten kunnen hier van schrikken of het spel vermijden. Speeltjes van natuurlijke materialen, zoals veren, stof of bont, sluiten veel beter aan bij het natuurlijke jachtgedrag en zorgen voor rustiger en gerichter spel. Een andere valkuil is te lang of te intensief spelen. Het idee dat langer spelen beter is, klopt niet altijd. Katten raken snel overprikkeld, wat zich kan uiten in opgejaagd gedrag, frustratie of zelfs agressie. Korte, intensieve speelmomenten passen veel beter bij het natuurlijke ritme van een kat. Twee tot drie keer per dag een paar minuten is vaak al voldoende om energie kwijt te kunnen zonder overbelasting. Tot slot wordt er nog vaak met handen gespeeld, vooral bij kittens. In het begin lijkt dit onschuldig, maar katten leren snel. Wat als kitten lief en speels voelt, kan als volwassen kat pijnlijk worden door meer kracht, gewicht en scherpe tanden. Door altijd speeltjes te gebruiken en handen buiten het spel te houden, leer je de kat dat handen geen prooi zijn en voorkom je problemen op latere leeftijd. Goed spelen met je kat draait uiteindelijk niet om het speelgoed zelf, maar om begrip. Wanneer je spel afstemt op het natuurlijke gedrag en de behoeften van je kat, wordt spelen een waardevolle manier om stress te verminderen, vertrouwen op te bouwen en samen plezier te hebben. Spel is communicatie, en hoe beter je leert luisteren naar je kat, hoe fijner die communicatie wordt voor jullie allebei.
Show More