Artrose bij de kat

26 februari 2025

Wat is artrose?

Artrose, ook wel osteoartritis genoemd, is een chronische gewrichtsaandoening waarbij het kraakbeen in de gewrichten geleidelijk wordt afgebroken. Dit leidt tot pijn, stijfheid en verminderde mobiliteit. Bij katten is artrose een veelvoorkomende, maar vaak ondergediagnosticeerde aandoening, vooral bij oudere katten.



Oorzaken van artrose bij katten

Artrose kan verschillende oorzaken hebben, waaronder:

  1. Ouder worden: Slijtage van de gewrichten komt vaak voor bij oudere katten.
  2. Gewrichtsafwijkingen: Aangeboren of ontwikkelingsproblemen, zoals heupdysplasie of patella luxatie (losse knieschijf), kunnen artrose veroorzaken.
  3. Trauma: Eerdere botbreuken, kneuzingen of andere verwondingen kunnen later leiden tot gewrichtsproblemen.
  4. Overgewicht: Extra lichaamsgewicht verhoogt de belasting op de gewrichten, waardoor slijtage sneller optreedt.
  5. Ontstekingen: Gewrichtsontstekingen, bijvoorbeeld door infecties of auto-immuunziekten, kunnen het kraakbeen aantasten.
  6. Genetische aanleg: Sommige rassen, zoals de Maine Coon en de Britse Korthaar, hebben een grotere kans op gewrichtsproblemen.


Symptomen van artrose bij de kat

Katten laten pijn en ongemak vaak niet duidelijk zien, waardoor artrose soms pas laat wordt opgemerkt. Let op de volgende signalen:

  • Verminderde activiteit: De kat springt minder of minder hoog dan voorheen.
  • Stijfheid: Vooral na rust beweegt de kat moeizamer.
  • Moeite met traplopen: Katten met artrose vermijden traplopen of klimmen minder.
  • Verandering in vachtverzorging: Door pijn kan de kat moeite hebben om zich overal goed te wassen, wat kan leiden tot een onverzorgde vacht of klitten.
  • Gedragsveranderingen: Sommige katten worden chagrijnig, agressief of teruggetrokken.
  • Verminderde eetlust: Pijn en ongemak kunnen de eetlust beïnvloeden.
  • Minder spelen: De kat toont minder interesse in interactie en speeltjes.
  • Kreupelheid: Soms zichtbaar na inspanning of langdurig liggen.
  • Onzindelijkheid: Moeite met in en uit de kattenbak stappen kan leiden tot ongelukjes buiten de bak.


Diagnose van artrose

Als je vermoedt dat je kat artrose heeft, is een bezoek aan de dierenarts noodzakelijk. De diagnose kan gesteld worden door:

  1. Anamnese: De dierenarts stelt vragen over het gedrag en de klachten van je kat.
  2. Lichamelijk onderzoek: De dierenarts controleert de gewrichten op pijn, zwelling en bewegingsbeperkingen.
  3. Röntgenfoto’s: Deze kunnen gewrichtsveranderingen, zoals botwoekeringen of kraakbeenverlies, zichtbaar maken.
  4. Andere beeldvorming: In sommige gevallen kan een CT-scan of MRI nodig zijn.


Behandeling van artrose

Artrose is niet te genezen, maar de symptomen kunnen wel goed beheerd worden met de juiste behandeling. Dit kan bestaan uit:

1. Medicatie

  • Pijnstillers en ontstekingsremmers (NSAID’s): Helpen de pijn en ontsteking te verminderen.
  • Chondroprotectiva: Voedingssupplementen zoals glucosamine en chondroïtine kunnen de gewrichten ondersteunen.
  • Pijnstillers op basis van opioïden: Worden soms gebruikt bij ernstige pijn.
  • Monoklonale antilichamen (Solensia®): Een nieuwe behandeling die de pijn van artrose effectief kan verminderen.


2. Gewichtsbeheersing

Overgewicht verergert artrose. Een aangepast dieet en gecontroleerde voeding kunnen helpen om de belasting op de gewrichten te verminderen.


3. Fysiotherapie en beweging

  • Regelmatige, lage-impact beweging helpt om de spieren te versterken en gewrichten soepel te houden.
  • Massages en fysiotherapie kunnen de bloedsomloop verbeteren en pijn verminderen.


4. Dieet en supplementen

  • Omega-3 vetzuren hebben ontstekingsremmende eigenschappen.
  • Groenlipmossel-extract, MSM en collageen kunnen helpen bij gewrichtsondersteuning.


5. Aangepaste leefomgeving

  • Zorg voor zachte, comfortabele rustplekken.
  • Plaats opstapjes of krukjes zodat je kat minder hoeft te springen.
  • Zorg dat de kattenbak makkelijk toegankelijk is.


Levensverwachting en prognose

Hoewel artrose chronisch en progressief is, kan een kat met de juiste zorg en aanpassingen nog jarenlang een comfortabel leven leiden. Vroegtijdige herkenning en behandeling zijn essentieel om de kwaliteit van leven te verbeteren.

9 juli 2026
Nesthulp voor Frummel
1 februari 2026
Spelen is voor een kat geen bijzaak, maar een essentieel onderdeel van haar welzijn. Het helpt bij het afvoeren van spanning, ondersteunt natuurlijk gedrag en draagt bij aan mentale rust. Toch zie ik in de praktijk dat spel vaak onbedoeld stress of frustratie veroorzaakt, simpelweg omdat het niet aansluit bij hoe een kat van nature jaagt, leert en ontlaadt. Een veelvoorkomende situatie is het spelen met een hengel die recht op de kat af wordt bewogen of zelfs naar haar toe wordt gegooid. Hoewel dit voor ons logisch kan lijken, voelt dit voor een kat onnatuurlijk. Prooidieren komen immers niet actief op haar af. Voor een kat is het veel prettiger als een speeltje van haar af beweegt, even verdwijnt achter een meubel of langzaam ontsnapt. Op die manier wordt het jachtinstinct aangesproken en blijft het spel veilig en plezierig. Ook de laserpen wordt regelmatig ingezet tijdens het spelen, maar vaak zonder goed einde. De kat jaagt fanatiek op het lichtpuntje, maar kan het nooit vangen. Dit kan leiden tot frustratie en onrust, die soms zelfs na het spel blijft hangen. Wanneer je een laser gebruikt, is het daarom belangrijk om de jacht altijd af te ronden. Door het licht te laten eindigen op een speeltje met geur of een klein hapje eten, krijgt de kat toch het gevoel dat de jacht iets heeft opgeleverd. Daarnaast zie ik veel speeltjes met belletjes voorbij komen. Hoewel ze voor mensen vrolijk klinken, zijn deze geluiden voor katten vaak juist hard en onvoorspelbaar. Zeker gevoelige katten kunnen hier van schrikken of het spel vermijden. Speeltjes van natuurlijke materialen, zoals veren, stof of bont, sluiten veel beter aan bij het natuurlijke jachtgedrag en zorgen voor rustiger en gerichter spel. Een andere valkuil is te lang of te intensief spelen. Het idee dat langer spelen beter is, klopt niet altijd. Katten raken snel overprikkeld, wat zich kan uiten in opgejaagd gedrag, frustratie of zelfs agressie. Korte, intensieve speelmomenten passen veel beter bij het natuurlijke ritme van een kat. Twee tot drie keer per dag een paar minuten is vaak al voldoende om energie kwijt te kunnen zonder overbelasting. Tot slot wordt er nog vaak met handen gespeeld, vooral bij kittens. In het begin lijkt dit onschuldig, maar katten leren snel. Wat als kitten lief en speels voelt, kan als volwassen kat pijnlijk worden door meer kracht, gewicht en scherpe tanden. Door altijd speeltjes te gebruiken en handen buiten het spel te houden, leer je de kat dat handen geen prooi zijn en voorkom je problemen op latere leeftijd. Goed spelen met je kat draait uiteindelijk niet om het speelgoed zelf, maar om begrip. Wanneer je spel afstemt op het natuurlijke gedrag en de behoeften van je kat, wordt spelen een waardevolle manier om stress te verminderen, vertrouwen op te bouwen en samen plezier te hebben. Spel is communicatie, en hoe beter je leert luisteren naar je kat, hoe fijner die communicatie wordt voor jullie allebei.
Show More